مخلوق Creature
به جهان چشم نگشودن فراتر از هر محاسبه‌ای ست. تئوگنیس
Sunday، February 26، 2006
My Delusions


"به جهان چشم نگشودن فراتر از هر محاسبه ای ست."
تئوگنیس_شاعر یونانی قرن ششم ق.م

یکی بود یکی نبود.
غیر از خدا، هر خری بود.
[" ... و در ابتدا کلمه بود و کلمه، خر بود."]
یک پسری بود که کودکی و نوجوانیش، تو جفتک پرانی های پدر و بلاهت های مادرش گذشت.
جوانیش رو هم خودش به گند کشید و همچنان به پروسه ی گنداندن ِ زندگی ادامه می ده.
پسر ِ قصه ی ما چند تا اشتباه بزرگ تو زندگیش مرتکب شده که سالهاست مثل ِ سگ تو کثافت گیر افتاده و نمی دونه چه گهی باید بخوره که برای همیشه از شر ِ این اشتباهها و تبعاتش خلاص بشه و خودش رو از این منجلاب ِ طلسم شده بیرون بکشه.
این پسر ِ خوب، دوبار هم تا حالا عاشق شده که داستانش دست کمی از باقی ِ زندگی ِ تلخ، تهوع آور و گندیده اش نداره.
پسر ِ قصه ی ما گاهی که دچار ِ توهم های "شبهِ دکارتی" میشه، فکر می کنه که شاید زندگیش نفرین شده باشه یا یک "شیطان فریبکار" ِ بی پدر و مادر، داره راه ِ زندگیش رو به فاضلاب و عدمستان ختم می کنه.
اما این شیطان ِ شفا بخش، همونطور که برای "دکارت" لولو ی سرخرمن بود تا خدای ابزاری ِ این "کچل ِ دختر باز" رو از اون بالا به ضمانتِ معرفت ِ بشری مجبور کنه، برای پسر ِ قصه ی ما هم بهانه ای بیش نیست برای کم کردن بار ِ تقصیراتش در خلق ِ تابلوی گه گرفته ی زندگیش.
"خریت"، – علاوه بر پائین تنه – نشانه ای ست بر بشریت ِ ترحم انگیز ِ ما.
به قول ِ اون " ضدِخر"، خدا جهان را بر صورت خویش آفرید، یعنی تا حدِ ممکن خرانه.
از نظرگاه ِ ایمانی، خریت های من هم جلوه ای از همان خریت های پروردگار است و نیایشهای مومنان در "جشن ِ خر"، شکر گزاری ِ خداوندی ست که دست بر قضا، انسان را نیز بر صورت خویش آفرید: بر صورتِ خر.
پسر ِ قصه ی ما برای فراموشی ِ خریت های خودش، تنها کاری که می تونه بکنه نوشتن ِ ترهاتِ شبهِ فلسفی و کشیدن ِ پیاپی ِ "کاپیتان بلک" هست در تنهائی ِ مطلق و نکبت بارش.
پسر ِ قصه ی ما می خواد زار بزنه اما حتی دیگه عرضه ی زار زدن هم نداره.
مردشور ِ پسر ِ قصه ی ما رو ببرن...

برچسبها:

7:01 PM
13 comments
Friday، February 24، 2006
Suiciding God
نام این وبلاگ ناشی از نوعی "مازوخیزم" هست که در ساحت های دیگر زندگی ِ من هم خود نمائی می کند.
یادم هست سابقا (در وبلاگِ قبلی) نوشته بودم که از "مخلوق" بودن احساس خوبی ندارم و انتخاب همین عنوان برای اینجا، جز "خود آزاری" نمی تواند باشد.
من هم به امر قدسی نیاز دارم و هم از آن می گریزم، هم نیاز دارم که پشتوانه و تکیه گاهی فرا مادی برای خودم دست و پا کنم و هم به معلق و پا در هوا بودنم انس پیدا کرده ام.
در شرائط فعلی در ذهن و ضمیر من، جا برای هیچ قدسیت ای نیست و اساسا تا اطلاع ثانوی چنین اموری در کویر ِ من، بار نخواهد داد.
"جهان ِ بدون خدا" هراس انگیز، درد آور و سوت و کور است... شاید بهمین خاطر آدمیان آسمان و ریسمان به هم بافتند تا برایش آفریننده ای دست و پا کنند.
معنا دهی به زندگی نیز چیزی جز "مرهم های موقت" برای زخم های بشری نیست و دوامش سرابی دست نیافتنی ست و ناممکن.
"مرگِ موفقیت آمیز ِ خدا" نیشتری بود بر روح ِ بی پناه ِ"انسان"ی که رشته های هزاران ساله ی "خالق تراشی" ِ اش، دود شد و به هوا رفت.
چرا هیچکس از "خود کشی ِ خدا" سخنی به میان نیاورد؟

برچسبها:

11:02 PM
8 comments
آلتِ بازیگوش
از کلماتِ قصار یک دوست:
"قاعده ی اولیه آنست که سکس و احساس ِ دختر در یک ظرف قرار دارد اما پسر، ظرف ِ سکس و ظرف ِ احساسش از یکدیگر جداست."
11:00 PM
0 comments
Saturday، February 18، 2006
نقد ِ لارنس بر پورنوگرافی
مقاله ی "پورنوگرافی و وقاحت نگاری" از دیوید هربرت لارنس در وبلاگِ سرانگشتِ عزیزم، نگاهی ست بس ژرف به مقوله ی سکس.
حقیقتِ غیر قابل انکاری است که خشکه مقدسان (ارتدوکس ها) و پورنوگرافیستها هر دو در "سکس ستیزی" اشتراک دارند. یکی آن را مرده می پسندد و دیگری سرکوب شده و صرفا بعنوان وسوسه ای ذهنی و آزاردهنده.
و اما هر دو دسته، آدمیان را بجای اینکه در آغوش یکدیگر بخواهند آنها را به درخودماندگی ِ استمنائی گرفتار می سازند که نتیجه اش بسبب فقدان ویژگی ِ بده بستان در آمیزش با دیگری، جز افسردگی و احساس پوچی نیست.
به قولِ لارنس: "... به محض ِ این که انگیزش ِ احساس ِ جنسی را با دست ِ کم گرفتن و خوار شمردن تحقیر کنیم مرتکب ِ پورنوگرافی شده ایم ... علاج ِ این بیماری در این است که بدون ِ پرده پوشی با جنسیت و انگیزش های ِ جنسی مواجه شویم ... فقط صراحت ِ طبیعی یی که در مورد ِ سکس به کار ببریم میتواند منشاء اثر ِ خیری باشد ."
او به درستی تنبه می دهد که در ورای تحمیل واژه های مبهم و تاریکی چون "عفاف" و "وقاحت" چیزی جز "استمناء بی پایان و عفاف ِ بی پایان و دور و تسلسل ِ بی پایان" در انتظار افراد جامعه نیست.
طنز تلخی است که آثار هنریِ حاویِ رویکردِ طبیعی و انسانی به سکس و بازنمائی ِشور و طراوت ناشی از آن در زندگی، وقیحانه و ممنوع شمرده شود اما پورنوگرافی های پنهان در رمانهای عامیانه و حتی فرهنگِ تحقیرکننده ی سکس در نزد عوام مورد اغماض قرار گیرد.
اینان که تنها هنرشان به خارش آوردنِ انگیزه های جنسی در حالتی غیر طبیعی و زیانبار است، سکس را یا تابو و قدغن می انگارند یا آنرا به کثافت و لجن می کشند و در هر صورت مواجهه ی انسانی، ساده، طبیعی و بدون پرده پوشی های ریا کارانه و دروغین نسبت به سکس از جانب جوانان آنها را به هراس می اندازد.
گرفتاری انسانها در چنگالِ دروغ های بزرگی که اجتماع به آنها تحمیل نموده، برایشان چاره ای جز سو ء استفاده از تن و خودارضائی باقی نمی گذارد. تنها راهِ رهائی از این زندان، مبارزه با تحقیر یا سرکوب سوائق جنسی ست در هر دو چهره اش یعنی هم پورنوگرافی و هم غریزه ستیزی ِ متدینانه.
خواندن و بازخواندنِ این نوشته ی بی نظیر، یقینا ثمر بخش خواهد بود.

برچسبها: ,

8:44 AM
9 comments
Friday، February 17، 2006
جسارت ِ بودن
ویژگی برخی نوشته ها مطلقا در درستی یا نادرستی شان نیست بلکه در جسارت و یکسره بر هم زدن تمام نگاههای مرسوم و متعارف به یک واقعیت تاریخی ست.
نوشته های محمد هم غالبا چنین حال و هوائی دارد و از همین جهت هم شاخص است.
مثلا این یادداشتش درباره ی حسین بن علی و معاویة یا درباره ی محمد بن عبدالله یا نوشته ی وبلاگ سابقش در باب واقعه ی شانزدهم آذر (روز دانشجو) و سه دانشجوئی که همه "شهید" می نامندشان، و محمد "شورشی" نامید.
چنین نگاه های متفاوتی - درست یا نادرست - تنها به سبب تلنگری که بر ذهن های کانالیزه شده و جهت یافته ی مخاطبان می زند، شایسته ی تأمل و درنگ است.

برچسبها:

8:45 PM
ای کاش میشد باز هم برای من قصه بگی!
تو عاشق قصه گفتن بودی و من عاشق شنیدن صدای نازنینت و اون قصه گفتن های بی نظیر...
تو نازترین و دوست داشتنی ترین قصه گوی دنیا هستی!
دختر کوچولو!
دلم تنگ شده که بازهم نصفه شب زنگ بزنی و قصه ی کابوس هائی رو که از خوابِ ناز پرونده بودت برام تعریف کنی!
دلم تنگ شده که ترس خودت رو با حرف زدن باهام تسکین بدی!
نمی دونم اینو بهت گفتم یا نه...
اما وقتی از خواب می پریدی و با من حرف می زدی، یه سراسیمگی و اضطرابی در صدات بود که تو رو برام صدها بار خواستنی تر می کرد.
نمی دونم الان داری برای کی قصه میگی اما اینو می دونم که اون هرکسی که هست داره بهترین لحظه های عمرش رو تجربه میکنه، اونهم با فرشته ای که فقط من بال هاشو دیدم.
8:30 PM
Tuesday، February 14، 2006
وزیر ارشاد در کنفرانس خبری گفته که از چند هزار عنوان کتاب، تنها به حدود چهل تای آنها مجوز چاپ داده نشده است.
خوب جناب هرندی!
این افاضه ی شما چیزی جز مغالطه ی "کمیت گرائی" نیست.
مگر اینکه کتاب رو هم کود حیوانی بدونی که اون رو کیلوئی بحساب آوردی.
تعدادشون چه اهمیتی داره؟
اگر این تعداد کتاب زنده به گور شده همشون مربوط به حوزه ی اندیشه و علوم انسانی باشه، اونوقت چی؟
مگر چند تا کتاب ناب در این کشور در حوزه ی اندیشه به چاپ میرسه که شما بخواهید مانع انتشار این تعداد از آن شوید؟
بهتر بود بجای این مهملات، خیلی شفاف می گفتی که موضوعات این کتابهای مقتول چی بوده.
وزیر فرهنگ کشور همچنین گفته:
"...اميدوار هستم هويت ايرانی و اسلامی خودمان را بهتر درک کنيم و به جای اقتباس و ترجمه‌ هايی که ما را به جايی نمی ‌رساند متمرکز شويم بر داشته‌ های درونی خودمان."
باز هم داستان کهنه ی "آنچه خود داشت..." و توهم بی نیازی از تمدن و معارف بیگانه.
این نگاه تاسف انگیز و بد بینانه به "ترجمه"ی فکر و اندیشه ی غربیها در ذهن زنگار گرفته ی صفار هرندی، شایعه ی تعطیلی نشریه ی "ارغنون" را به یادم آورد.
این "هویت" ای که برای دهه های متمادی نقاب غرب ستیزیِ ما شده، چیزی نیست جز جهل و سرگشتگی در تعیین نسبت خودمان با تمدن پانصد ساله ی اخیر و تلاش برای اثبات آنچه اساسا وجود ندارد.
5:40 AM
شهوتِ نوشتن برای خوانده شدن
شهوتِ خواندن برای إرضای حس فضولی [خصوصا در مورد یادداشتهای شخصی]
شهوت سرک کشیدن به خلوتِ دیگران
شهوتِ به نمایش گذاشتن خلوتِ خود
شهوتِ بیهوده گویی
شهوتِ آشفته نویسی
شهوتِ وقت گذرانی
شهوتِ اظهار فضل
شهوتِ ابراز وجود
شهوتِ بودن و تظاهر به بودن
شهوتِ پرتاب کلمات در فضای وب
شهوتِ کِش دادن مرزهای وجودیِ خویش در دنیائی که اساسا وجود ندارد
...
"وبلاگ" یعنی شهوتِ محض.
5:37 AM
6 comments
خسته هستم.
حس می کنم "نکبت" سراسر زندگی ام رو فرا گرفته.
دارم تو نکبت دست و پا می زنم...
هیچ شور و حرارتی در زندگیم نیست.
زندگی من گویا دیر زمانی ست که مرگش سپری شده و من در غفلت از این حقیقت، به میراندن خودم ادامه میدم.
"تنهائی" برای کسی که نتونه باهاش کنار بیاد، شاید بدترین نکبت باشه.
یاد چیزی افتادم... نمی دونم.
سرم درد می کنه.
خسته هستم...
5:35 AM
Saturday، February 11، 2006
انقلاب بهمن پنجاه و هفت:
گذار ایرانیان از مدرنیزاسیون مالیخولیائی ِ پهلوی به اسلامیزاسیون مالیخولیائی ِ خمینی.
3:53 PM
Tuesday، February 07، 2006
ابراهیم با گل ِ سرخ
نخست وزیر لبنان: "اين اعتراض هاى خشونت آميز هيچ ارتباطى با اسلام ندارند؛ زيرا اخلال در نظم از نظر دين اسلام نيز مردود است."
دبیر کل سازمان کنفرانس اسلامی: "واكنش هاى افراطى، عبور از اقدامات مسالمت آميز دموكراتيك است و اين اقدامات براى به تصوير كشيدن چهره ی حقيقى اسلام مضر، مخرب و خطرناك است." +

این متمشیان امور اسلام و مسلمانی فراموش کرده اند که اولین رفتار غیر دموکراتیک و برهم زننده ی نظم را "ابراهیم" (نیای هر سه دین سامی) با شکستن بت های بابل مرتکب شد.
آیا در اولتیماتوم چهار ماهه ی محمد به مشرکان پس از فتح مکه که یا به اسلام ایمان بیاورید یا امان از شما برداشته خواهد شد، نشانی از تساهل و تسامح و یا روحیه ی دموکراتیک می توان دید؟!
چهار ماه طول نکشید که تمام جزیرة العرب اسلام آوردند اما به چه طریقی؟!
آیا کسانی که مدعی هستند در اسلام، ایمان باید بدون اجبار باشد، برای این رفتار غیر مسالمت آمیز محمد توجیهی دارند؟
آنانکه ادعا می کنند چهره ی دین ابراهیم، سرشار از تساهل و دموکراسی هست، باید تاریخ ادیان ابراهیمی را از نو بنویسند و این بار تبر و شمشیر را از ابراهیم و محمد بگیرند و بجای آن یک شاخه گل سرخ بدستشان دهند تا به این طریق تراژدیِ Archetype (سر نمون) های سامی را به کمدی بدل سازند.

برچسبها: , , ,

8:26 PM
3 comments
ای کاش میشد باز هم نصفه های شب زنگ بزنی و من رو از خواب بیدار کنی!
نمی دونی که چقدر بیدار شدن با صدای دل انگیز و سحر آمیز تو برام لذت بخش بود... حاضر نبودم لحظه هائی رو که با پیچیدن صدای تو در تار و پودم بیدار میشدم با هیچ چیز دیگه ای عوض کنم.

پ . ن:
شد خزان گلشن آشنائی…
8:05 PM
Saturday، February 04، 2006
جنجال ِ کاریکاتورها و نقد ِ دین
انتشار آن کاریکاتورها و بازچاپش در سایر نشریات اروپائی - گرچه اين اقدام دوم صرفا برای نشان دادن اين باشد که جامعه ی اروپائی از هياهوهای متدينان خواه مسلمان باشند خواه غير مسلمان در اينگونه موارد هراسان نخواهد شد - تنها در صورتی مفيد خواهد بود که بتواند این مسئله را جا بیندازد که "تقدس" در هنر (همچون فلسفه) امری بی معنی و پوچ است حتی اگر فرآورده ی آن به ويرانی يک باور دينی بينجامد.
اما من بعید می دانم که بشود این حقيقت را برای مسلمانها بصورت یک قاعده و رویه ی معمول در آورد، آنچنانکه الان کاریکاتور مسیح کشیده میشود و دیگر نه از دست کلیسا کاری بر می آيد و نه حتی نزد کثیری از مسیحيان غير ارتدوکس، این قبيل مسائل اهميت چندانی دارد.
علتش هم این است که خیلی روراست باید بگوييم دیگر مسیحیتی به آن معنی باقی نمانده است.
مسیحیت را در تاریخ مدرن اروپا چنان به زير مشت و لگد نقدهای ویرانگر و بنیان افکن گرفتند که جز پیکری نحیف از آن نماند. پس از آن ضربه های کشنده ی معرفتی، حال ميشد برای هنر مجاز شمرد که کاریکاتور مسیح را هم به تصوير کشد.
اما آيا در مورد اسلام نيز چنين است؟
هنوز که هنوز هست مسلمانان به عدم تحریف کتاب مقدسشان می نازند.
نقدهای "گلدزیهر" یا "ونسبرگ" و دیگران بر قرآن، هرگز به آستانه ی آگاهی جامعه ی مسلمین نرسید و تأثیر اجتماعی خود را برجای نگذاشت. در حالی که از هر نقدی بر دين در حوزه ی نظر، بايد تأثيری را در وادی عمل و حوزه ی اجتماع انتظار داشت و برای تحقق چنين تأثيری بايد تلاش مداوم کرد، چيزی که در جهان اسلام هرگز اتفاق نيفتاده است.
پايه های اسلام در نظر پيروانش بمراتب استوارتر می نمايد تا ويرانه ای که از مسيحيت برای جامعه ی اروپائی بجا گذاشته اند. برای همين هم کاريکاتورهای مسيح ديگر اعتراضات گسترده در پی ندارد اما کاريکاتورهای محمد به بحرانهای اجتماعی و حتی بین المللی می انجامد.
به نظر من هيچ راه ميانبری وجود ندارد. وقتی که همچنان نقد مستدل و آکادميک اين دين در محافل علمی جهان اسلام مورد تهديد و تعطيل واقع می شود، کشيدن کاريکاتور محمد هيچ دردی را دوا نخواهد کرد جز آنکه برای مسلمانان سبب اين توهم شود که حتما گنجی گرانبها و حقيقتی انکار ناپذير در آغوش دارند که از اين راه به آن حمله می گردد.
البته اگر کسی بگويد که کشيدن آن کاريکاتورها نه برای تأثير گذاری بر مسلمانان که صرفا برای تحريک آنان بوده، بايد گفت که چنين تحريکاتی آنهم در ميان متدينانی اينچنين بی پروا و زخم خورده، عمل خردمندانه ای نبوده و نيست.
نقد اسلام می تواند راه به تخريب آن ببرد ( و اساسا در ورای هر نقدی انگيزه ی تخريب خودنمائی می کند)، اما تخريبی که پشتوانه و زيرساخت های معرفتی اش هنوز إستحکام نيافته و زمينه های اجتماعی لازم برای آن فراهم نگشته، جز به دوام و استقرار بيشتر اين دين در ذهن و ضمیر پيروانش و افزودن بر توهماتشان کمکی نخواهد کرد.

برچسبها: ,

8:15 AM
1 comments